Por diversos motivos non se fixera ata agora pública a través deste blogue a existencia dun grupo dentro da casa e da actividade do centro social que nos enche de vida e de forza, e ademáis, de orgullo.
Este grupo é o grupo de xogos, e está constituído por nais, pais, cativxs e bebés, e reúnense todos os mércores á tarde nunha das numerosas habitacións da casa; esta en concreto habilitada por elxs mesmxs de xeito que o espazo é seguro, agradable e bonito para que xs cativxs e xs adultxs xoguen tranquila e libremente.
Este colectivo ten coma obxetivo a reunión das diferentes familias que conforman o colectivo, compartindo experiencias e vivencias, e creando, de xeito totalmente autoxestionado, antiautoritario e antixerárquico, unha alternativa viva na que se podan facer reais as súas inquedanzas de que as súas crianzas podan crecer nun entorno máis libre e igualitario, fóra das diferentes dinámicas sexistas, autoritarias e represoras nas que están a crecer hoxe en día.
Para todas aquelas persoas, en concreto nais, pais, ou familias que queran saber máis sobre o proxecto, así coma poñerse en contacto con este grupo de xogos, deixámosvos por aquí a información necesaria:
No sitio poderedes topar información sobre as diferentes actividades que o grupo leva a cabo coma colectivo, e ademáis toparedes varias cousas moi interesantes sobre o seu xeito de xestionarse, e que serán útiles para aquelas persoas ás que vos interese participar xogando coas vosas crianzas.
En fin, todos os mércores á tarde e xa dende hai uns meses, o CSOA Palavea énchese de vida e de alternativa de futuro.
Acude e difunde!
E non dubides en poñerte en contacto connosco se tes algunha información ou documentación que poda ser útil (vídeos, fotos…) para encher esta sección con información sobre a casa.
Non deixes de acudir ao interesantísimo ciclo de charlas que terá lugar nas vindeiras dúas semanas en Palavea:
Sábado 26 ás 20.30: Masacre en Vitoria. Dende Vitoria virán dous testigos da masacre do 76:
Durante el mes de enero de 1976, unos seis mil trabajadores iniciaban una huelga en contra del decreto de topes salariales y en defensa de mejores condiciones de trabajo. Dos meses después convocaban por tercera vez una huelga general que fue masivamente seguida el día 3 de marzo. Ese mismo día la policía armada entró en la iglesia de San Francisco de Asís en Vitoria, en la que estaba previsto realizar una asamblea de trabajadores y, haciendo caso omiso de la decisión del párroco y del contenido del concordato, conminó al desalojo. Apenas unos segundos después disparaban gases lacrimógenos en un recinto cerrado y abarrotado de gente creando indignación y sobre todo pánico. Los que salieron por delante medio asfixiados y con pañuelos en la boca fueron apaleados por los flancos y a los del frente les dispararon.
La policía resolvió la situación que habían creado a tiro limpio, resultando muertos Pedro María Martínez Ocio, trabajador de Forjas Alavesas, de 27 años, Francisco Aznar Clemente, operario de panaderías y estudiante, de 17 años, Romualdo Barroso Chaparro, de Agrator, de 19 años, José Castillo, de Basa, una sociedad del Grupo Arregui, de 32 años. Dos meses después moriría Bienvenido Pereda, trabajador de Grupos Diferenciales, con 30 años. Dos obreros muertos en el lugar de los hechos, cuatro heridos muy graves de los cuales tres morirían, y varios heridos más, algunos con herida de bala.
Un dos moitos vídeos e documentais que relatan a masacre:
Venres 1 de Xuño ás 19.30: Javi de Ávila, que participou en todas as loitas de presxs pola súa dignidade dende a COPEL ata a actualidade e que está actualmente en terceiro grao penitenciario falará sobre a “Realidade carcelaria nas últimas décadas.
Como adianto e para ir collendo retazos de información deixámosvos aquí o vídeo que xa puxéramos á vosa disposición cando as nais contra a impunidade (https://n-1.cc/pg/profile/Nais) falaran da súa loita no noso centro social. O vídeo é un pequeno homenaxe a Xosé Tarrío, preso asasinado polo estado e polo sistema penitenciario, e da súa luita, que non difire da luita de Javi de Ávila e da de muitas outras persoas máis neste e noutros moitos lugares do mundo, e repasa a realidade penitenciaria no estado, o trato recibido e a luita pola dignidade dentro das prisións.
Esta é a primeira parte da homenaxe (dividido en tres partes). Se queredes continuar véndoo, ao rematar o aparecerá o seguinte fragmento coma suxestión
Convidámosvos a acudir, difundir, e reflexionar sobre cómo tantas e tantas persoas anónimas morreron e sufriron ao longo da historia para conseguir unha serie de liberdades e dereitos que agora se nos tratan de arrebatar con semellante lixeireza.
Que as súas mortes non sexan valeiras, e que os asasinatos do estado non queden impunes!
Non faltes ás actividades que terán lugar esta semana en Palavea:
This slideshow requires JavaScript.
Xoves 17
17:00. Obradoiro de cociña vegana
19:00. Inauguración da exposición de viñetas de Eloy + Foliada [Trae teu propio instrumento e únete!] + Petiscos
Domingo 20
18:30. Charla –> Drogas, ¿unha opción persoal?
Presentación por parte dxs compas de Madrid do libro xurdido da asamblea do III Encontro libre de drogas (setembro do 2010), onde se tomou a iniciativa de desarrollar un conxunto de textos que trataran de xeito crítico e riguroso o concepto de que as drogas son unha opción persoal, exponhendo as consecuencias do consumo de cada unha delas nos diferentes ámbitos.
21:00. Concerto–> Rene Biname. Veteranos do AnarkoPunk dende Bélxica
Adxuntámosvos aquí, por fin, o cartaz actualizado de actividades permanentes, cos horarios correctos e definitivos:
Ioga, cociña vegana, inglés, horta, pases de vídeo, percusión, kick boxing, xantadores, solidariedade, guitarra, biblioteca… todo de balde e aberto SEMPRE.
Acude connosco ao centro social máis grande de todos, e axúdanos a enchelo, a formar parte del e a formar unha comunidade sólida que luiste contra o inxusto e traballe polo común.
Ademáis, coma sempre, novxs compañeirxs están a chegar ao centro social con novas propostas para enchelo de vida e de forza. Achegámosvos, coma sempre, estas propostas, para que nos comuniquedes a través deste mesmo blogue, da asamblea, de calquera visita que fagas pola casa, ou do mail okupacorunha@gmail.com, que estades interesadxs nalgunha delas para saber que existe un número de persoas suficiente como para comenzalos.
Os obradoiros que queren nacer e están agardando por ti son:
Laboratorio de fotografía (máis adiante información sobre a disponibilidade dos materiais)
Aulas de apoio para persoas que estudan ou queren estudar para ter o título da E.S.O.
Kárate (impartido por unha persoa que é cinturón negro nesta disciplina)
Este sábado 12 no CSOA Palavea levarase a cabo unha xornada solidaria coa escola libre Ruca Inche, de Chile. Adxuntamos o cartaz e programa de actividades:
A Ruka Inche é un proxecto que comezou a funcionar en Chile, en Abril do 2011, traballando ao redor dunha proposta de modelo de educación alternativo e antiautoritario, a través dun sistema de portas abertas que xiraba entorno á horizontalidade e a unha xestión antirrepresiva, xa que estxs rapacxs que están na escola proceden de centros de menores e outros lugares nos que, baixo a tutela do estado, sufriron numerosas veces vulneracións dos seus dereitos como persoas e como nenxs.
19:00–>Charla informativa sobre a situación da Escola Ruka Inche e proxección do vídeo “De la cuna a la carcel…sólo por ser pobres”.
Aquí tendes algúns dos traballos audiovisuais realizados coas cativas do centro, para ver e difundir, coma este trailer do documental “De la cuna a la cárcel… sólo por ser pobre“, que se proxectará o sábado:
Deixámosvos, por último, o texto que están empregando dende a escola para difundir a súa actividade. Dende o texto convidan a ver unha serie de información adicional que adxuntan en forma de anexo ó final.
*CARTA ABIERTA DE COLECTIVO RUKA INCHE, ENCERRADO NO SE EDUCA*
* **
“Un sólo día de aislamiento carcelario, en estructuras de la personalidad
frágiles y mal construidas puede acumular tal cantidad de rencor, de
vivencias de impotencia, de abandono y deseos de venganza, que no se puede
creer que los psicólogos y pedagogos que lo legitiman no sepan el daño que
están haciendo”.
*
LA RUKA INCHE MELIPULLI( VER1) ( DEL MAPUDUNDUN LENGUA MAPUCHE SIGNIFICA
“CASA DE NIÑOS 4 COLINAS”)COMENZÓ A FUNCIONAR EN ABRIL DEL AÑO 2011 Y
DISPONIAMOS DE UNA CASA PARA TRABAJAR; ESTA PROPUESTA TRATA DE UN MODELO
EDUCATIVO NO CONVENCIONAL, CON COBERTURA REGIONAL (Xa REGION DE LOS LAGOS,
SUR DE CHILE) QUE ATIENDE EN MODALIDAD DE PUERTAS ABIERTAS(SE TRABAJA BAJO
LOS CONCEPTOS ANTIAUTORITARIOS, ANTIREPRSIVOS DESDE UNA PRESPECCTIVA
ANTICARCELARIA) A NIÑOS Y/O JÓVENES ENTRE LOS 12 Y 18 AÑOS. YA QUE A
NUESTRO PARECER NO SE PUEDE CONTINUAR REPLICANDO EL HISOTRICO SISTEMA DE
LOS CENTROS DE MENORES LOS CUALES SON VERDADEROS LABORATORIOS SOCIALES
DONDE EL SISTEMA EXPERIMENTA SUS FUTURAS TÉCNICAS CARCELARIAS Y LO HACE
SOBRE QUIENES, DE ADULTXS, SERÁN LAS PERSONAS PRESAS DEL MAÑANA COMO
OCURRIO EN EL CASO DE XOSE TARRIO (VER2). POR ESO, AL IGUAL QUE CON LA
CÁRCEL, EL ACTUAL MODELO SE BASA EN UN PROCESO DE CRIMINALIZACIÓN PREVIO,
CULMINADO CON LA LEY DE RESPONSABILIDAD PENAL.
APENAS INICIADO EL TRABAJO COLECTIVO, SE COINCIDIÓ EN LA NECESIDAD DE
ORGANIZARSE PARA ADQUIRIR HERRAMIENTAS METODOLÓGICAS Y DISEÑAR ESTRATEGIAS
DE INTERVENCIÓN QUE PERMITIERAN ATENDER LAS MÚLTIPLES DEMANDAS DE LOS
NIÑOS/ADOLESCENTES; SE RECONOCIÓ LA URGENTE NECESIDAD DE AUTO-EDUCARSE , SE
INSTALARON REUNIONES QUE INTEGRARON PLENAMENTE A TODXS LXS TRABAJADORES/AS
PARA CONOCER Y COMPRENDER LAS HISTORIAS DE VIDA DE CADA NIÑO Y SE LLEGÓ A
LAS CONCLUSIÓNES DE QUE LA EFICIENCIA Y CONSISTENCIA DE LAS ACCIONES A
EMPRENDER, SERÍAN LA BASE DE UN TRABAJO QUE PERMANENTEMENTE TENDRÍA QUE
AFRONTAR EVENTOS CRITICOS.
LOS NIÑOS/ ADOLESCENTES QUE INTEGRAN EL PROYECTO HAN SIDO GRAVEMENTE
VULNERADOS EN SUS DERECHOS, O VIENE DE SITUACIONES DE CALLE Y PERMANECEN EN
LA RESIDENCIA DE MANERA VOLUNTARIA, PERO DEBIDO A LA MALVERZACION DE FONDOS
DE LA ENTIDAD ENCARGADA DE ADMINISTRAR LOS RECURSOS(TEMA DENUNCIADO DESDE
HACE MUCHOS MESES ATRAZ VER3) Y EN COMPLICIDAD CON FUNCIONARIOS DEL ESTADO
CHILENO (SERVICIO NACIONAL DE MENORES “SENAME”), EN CONJUNTO CON EL APARATO
REPRESIVO(VER4 POLICIA Y FISCALIA), PROCEDIERON A DESALOJAR LA RESIDENCIA
MEDIANTE LA FUERZA(VER5) Y POSTERIOR DISPERSIÓN GEOGRÁFICA O
*”SEPARACIÓN DE GRUPO” (EUFEMISMO DE “AISLAMIENTO”) *DE CASI TODOS LOS
NIÑOS QUE SE ENCONTRABAN EN ESE MOMENTO (POR SUERTE ALGUNOS NIÑOS ABIAN
ALCANZADO A ESCAPAR) A DIFERENTES CENTROS DE ENCIERRO DE MENORES EN OTRAS
CUIDADES MUY ALEJADAS DE ESTA (CONCEPCION Y TEMUCO), POR ESTA RAZON QUE
ESTAMOS APELANDO Y SOLICITANDO LA SOLIDARIDAD PARA EVITAR EL PELIGRO DE FIN
DE ESTE PROYECTO Y CON ELLO PERDER TODA LA INTERVENCIÓN REALIZADAS CON LOS
NIÑOS Y SUS FAMILIAS.
ESTE ES UN TEMA QUE NO PODEMOS DEJAR DE PASAR POR ALTO, AFINDES DEL MES E
MARZO FUERON CERRADOS POR SENAME 18 HOGARES DE MENORES QUE SON VERDADERAS
CARCELES PARA NIÑXS ( SOLO EN LA Xa REGION) ES DECIR MÁS DE 300 NIÑXS
FUERON REGRESADOS A SUS HOGARES MUCHAS VECES VULNERADORES DE LOS DERECHOS
DE ESTXS NIÑXS O SIMPLEMENTE A LA CALLE, PERO NO FUE NOTICIA DE LOS MEDIOS
¿SERA QUE LXS NIÑXS NO VOTAN Y NO SON IMPORTANTE PARA EL SISTEMA? ¿O SOLO
POR QUE SON DE FAMILIAS POBRES?, O LA INDIFERENCIA POR CASOS DONDE LOS
DERECHOS DEL NIÑO HAS SIDO VULNERADO SISTEMICAMENTE COMO LA DESAPARICION
FORZADA POR OFICIALES DEL ESTADO DEL NIÑO DE 16AÑOS JOSE HUENANTE (VER6), O
LOS ASESINATOS DE LOS NIÑOS MAPUCHE DE 17 AÑOS ALEX LEMUN(VER7) Y ZENON
DIAZ NECUL(VER8), O EL NIÑO DE 14 AÑOS MANUEL GUTIERREZ (VER9), SIN DEJAR
DE MENCIONAR LA VIOLENCIA EJERCIDA A NIÑOS MAPUCHE POR PARTE DEL ESTADO
(VER10).
POR ESTA RAZON QUE EL COLECTIVO RUKA INCHE, MANTIENE UN POSTURA CRITICA A
LOS ACTUALES CENTROS DE MENORES Y SU SILENCIO EN CASOS COMO DEL NIÑO DE 16
AÑOS OSCAR MORA(VER11) , LAS QUE SON DESPENDIENTES Y SUBSIDIADOS POR EL
ESTADO QUE BAJO LOS NOMBRES DE «CENTRO DE PROTECCION» Y QUE ESCONDEN UNA
GAMA DE SANCIONES CON LAS QUE SE PRETENDEN CONTROLAR TODOS LOS ASPECTOS DE
LA VIDA DE LOS NIÑOS: LOS CENTROS DE MENORES CUENTAN CON ÁREAS DE
AISLAMIENTO E INCOMUNICACIÓN SIMILARES A LAS DE ADULTOS, CON GRADOS Y
DIVISIONES REGIMENTALES, CON HACINAMIENTO Y CARENCIA DE ASISTENCIAS
SOCIALES Y SALUD, ETC. ASÍ QUE CONVERTIDAS EN VERDADERAS CÁRCELES PARA
MENORES NOS ENCONTRAMOS CON REALIDADES MUY PARECIDAS A LAS DE PRISIÓN:
TORTURAS A MENORES EN CENTROS ANTE LAS DENUNCIAS DE LOS FAMILIARES, LA
POLICÍA JAMÁS REGISTRARA LAS DEPENDENCIAS DE LOS «EDUCADORES» EN UN CENTRO
DE MENORES, DONDE FÁCILMENTE SE PODRÍAN INCAUTÁR MATERIALES
ANTIRREGLAMENTARIOS QUE VAN DESDE SPRAYS ANTI-PERSONA, HASTA CADENAS, ETC.
PERO EL MÁS PREOCUPANTE DE TODOS LOS ASPECTOS DE ESTOS CENTROS DE MENORES,
ES EL HECHO DE QUE LA GESTIÓN DE MUCHOS DE ELLOS LA REALIZAN ORGANISMOS
PRIVADOS, EN TEORÍA ASOCIACIONES “
*SIN ÁNIMO DE LUCRO”*, PERO EN LA PRÁCTICA SON EMPRESAS ENCARGADAS DE
BENEFICIARSE DEL SUFRIMIENTO DE PERSONAS, QUE ADEMÁS SON NIÑOS. ESTOS
CENTROS SON AUTÉNTICAS CÁRCELES QUE FUNCIONAN (GRACIAS A SU PRIVATIZACIÓN)
PEOR AÚN QUE LAS CÁRCELES PARA PERSONAS ADULTAS: HAY DENUNCIAS POR PALIZAS,
POR AGRESIONES SEXUALES, AISLAMIENTOS PROLONGADOS, SOBREMEDICACIÓN
PSIQUIÁTRICA, ABUSOS DE PODER, ETC… EN ESAS CONDICIONES SE MANTIENE A
MILES DE NIÑXS.
DESDE QUE ENTRO EN VIGOR LA LEY DE RESPONSABILIDAD PENAL ADOLECENTE
(LEY20.084 VER12), LO PRIMERO QUE DESTACA ES LA PROPIA FILOSOFÍA QUE
SUBYACE A LA ACTUACIÓN CON NIÑXS: SE CONSIDERA A LXS NIÑXS COMO
“PELIGROSOS” Y NO COMO NIÑXS “EN PELIGRO”, QUE ES LO QUE REALMENTE SON.
PRÁCTICAMENTE NADIE QUIERE SABER NADA DE ESTOS NIÑXS Y MUCHO MENOS DE SUS
PROBLEMAS.
ESTA LEY EN REALIDAD VIENE A COPIAR LITERALMENTE, E INCLUSO ENDURECER, EL
RÉGIMEN DISCIPLINARIO QUE SUFREN LOS ADULTOS EN PRISIÓN. EN EL CASO DE LXS
NIÑXS SE AGRAVA TODAVÍA MÁS ESTAS SITUACIÓNES, YA QUE EL SECRETISMO QUE
RODEA LOS CENTROS Y LOS HOGARES SUPERA EL DE LAS CÁRCELES (VER13), Y
HABLAMOS DE PERSONAS EN PLENO CRECIMIENTO Y DESARROLLO DE SU PERSONALIDAD,
POR LO QUE SON MUCHO MÁS VULNERABLES EN TODOS LOS ASPECTOS. POR LO TANTO,
NO ES MÁS QUE UN REGLAMENTO SANCIONADOR Y REPRESOR Y NO EDUCATIVO, A PESAR
DE LAS BUENAS PALABRAS QUE UTILICEN.
TODA ESTA ARBITRARIEDAD GENERA UNA TOTAL INDEFENSIÓN EN LOS NIÑOS
INTERNADOS EN ESTOS CENTROS (VER14). A MUCHOS DE ELLOS SE LES INTERNA DESDE
LOS 10 AÑOS O HASTA MUCHO MAS PEQUEÑOS Y QUE PUEDEN ESTAR EN SITUACIÓN DE
PROTECCIÓN (VER15), ES DECIR, QUE NO ESTÁN “CONDENADOS” POR NINGÚN DELITO,
SINO QUE SON INTERNADOS POR SUPUESTAS RAZONES TERAPÉUTICAS (ADEMÁS, ESTOS
CHICOS NO TIENEN UN TIEMPO DE PERMANENCIA, SINO QUE SEGUIRÁN INTERNADOS
HASTA QUE SE DECIDA DARLES EL ALTA). ADEMAS DEL OSCURANTISMO QUE SE DA EN
ESTOS MENCIONADOS CENTROS (AL IGUAL QUE EN LAS PRISIONES) TAMBIÉN PERMITE
QUE SE PRODUZCAN MALOS TRATOS Y TORTURAS EN LOS MISMOS (VER16). ES DECIR EN
LA GRAN MAYORIA TANTO EN LOS CENTROS CERRADOS COMO EN LOS DE RÉGIMEN MÁS
ABIERTO, SE VULNERAN DE FORMA SISTEMÁTICA LOS DERECHOS Y LAS LIBERTADES
FUNDAMENTALES DE NUESTROS NIÑXS (VER17).
TODO ESTO ES POSIBLE POR LA ACTUAL LEGISLACIÓN CHILENA COMO POR EL HECHO DE
QUE LOS CENTROS DE MENORES SON PRIVADOS O BAJO LA MODALIDAD DE
“LICITADOS”(VER18). LA LIBERTAD Y LA VIDA DE NUESTROS NIÑXS SE HAN
CONVERTIDO EN UNA NUEVA FUENTE DE NEGOCIO PARA LAS DIVERSAS FUNDACIONES Y
ONGS “SIN ÁNIMO DE LUCRO” AMPARADAS POR EL ESTADO (VER19). Y DE ESTO
TAMBIÉN SE DERIVA LA ESCANDALOSA FALTA DE MEDIOS Y LA PRECARIEDAD LABORAL
DE QUIENES TRABAJAN EN ESTAS INSTITUCIONES.
PORQUE PARA TRATAR DE SACAR ADELANTE A NIÑXS, NO ES NECESARIO QUE SEAN
ENCERRADXS, HUMILLADXS Y SOMETIDXS, ADEMAS DE SER ESTIGAMATIZADOS COMO EL
NIÑO DE 13 AÑOS CRISTOBAL C.M. O MAL APODADO CISARRO (VER20) PORQUE ESTO VA
MÁS ALLÁ DE ENTREGAR RECURSOS ECONÓMICOS, SOCIAL O CAPACITACIONES, TIENE
QUE VER CON EL CAMBIO EN LAS FORMAS DE PENSAR E INTERVENIR, EN EL CÓMO
SIGNIFICAMOS LA REALIDAD, EN EL CÓMO NOS EXPLICAMOS LOS HECHOS, EN EL CÓMO
LO HAREMOS PARA PODER COMER HOY… “LA NECESIDAD TIENE CARA DE HEREJE”, PERO
SI SON NECESIDADES BÁSICAS COMO EL ALIMENTO O EL ABRIGO, ¿TENDRÁ CARA DE
HEREJE? POR ESTA RAZON SIN NUESTRA AYUDA Y LA DEL RESTO DE LA SOCIEDAD, ES
MUY DIFICIL OFRECER UN VERDADERO FUTURO MAS JUSTO Y SIN DISTINCIONES.
POR ESO VALE PREGUNTARSE ¿QUIÉN ES EL CULPABLE? LOS NIÑOS Y SUS NÚCLEOS
FAMILIARES Y AMIGOS POR HABER NACIDO EN UNA PARTE DE LA SOCIEDAD QUE HA
SIDO FUERTEMENTE DISCRIMINADA POR DÉCADAS, EN DONDE SE TRASPASAN DE
GENERACIÓN EN GENERACIÓN, EN DONDE EL TRABAJAR A CORTA EDAD ES UNA FORMA DE
PODER ACCEDER AL ALIMENTO, EN DONDE LA EDUCACIÓN NO ES ASOCIADA CON OPTAR A
UNA MEJOR CALIDAD DE VIDA. Y TENEMOS QUE SER CONSCIENTES DE TODO LO QUE
IMPLICA, HAY UNA HISTORIA DETRÁS DE CADA NIÑO O NIÑA, DETRÁS DE CADA SER
HUMANO.
ES POR TODO LO ANTERIOR QUE NOSOTRXS NO PRETENDEMOS RENDIRNOS (VER21) EN LA
TAREA DE TRANSFORMAR TANTOS EN LOS NIÑOS COMO EN NUESTRAS PROPIAS VIDAS Y
CON NUESTRAS PROPIAS MANOS, APRENDIENDO
Y ENSEÑANDO CON AQUELLXS QUE INTERACTÚAN CON NOSOTRXS EN LAS CALLES ES
MUCHO MÁS QUE UN SIMPLE HOGAR ES, DE HECHO, LA RUKA UN ESPACIO PARA UN
MUNDO A TRANSFORMAR ESTE MUNDO.
NECESITAMOS LA SOLIDARIDAD DE TODAS LAS PERSONAS QUE SE IDENTIFIQUEN CON EL
PROYECTO. TENEMOS LA ESPERANZA DE QUE, EN TODAS PARTES, LA SOLIDARIDAD Y EL
LIBRE USO DE LOS ESPACIOS SERÁN LA RESPUESTA A ESTE SISTEMA.
A QUIENES DESEEN APOYARNOS LES DEJAMOS LOS CONTACTOS.
GRACIAS POR SU ATENCIÓN Y CONTAMOS CON SU SOLIDARIDAD.
AGRUPACION CULTURAL EDUCATIVA DEPORTIVA RUKA INCHE
Vos lembrades de Arte na cova? E de Koroiev? E Begotten?
Pois temos a gran sorte de contar con documentación gráfica de estes dous intesesantes, estimulantes e xeniais eventos culturais.
Por unha banda, a que xa se pode chamar a nosa fotógrafa fetiche Izaskun Mardaras voltou polo centro social con unha cámara nova e moitas ganas de seguir documentando as actividades culturais que se dan na casa, facendo un excelente traballo e o que é máis importante, cedéndoo á causa, á casa, á cultura e ao movemento.
Aquí tendes galería flikr de esta estupenda fotógrafa –> http://www.flickr.com/photos/izaskummardaras/ hai unha morea de fotos que non teñen desperdicio; e vos da a oportunidade de poder ver outra vez as xeniais fotos que fixera xa para o maromafest.
Aquí tendes a páxina web de Izaskun –> http://izaskunmardaras.com/indice.html onde podedes desfrutar do resto do seu prolífico traballo, que vai dende a fotografía a o vídeo, pasando pola ilustración, modelaxe 3D… botádelle unha ollada!
Por outra banda, non podemos dicir menos do fotógrado Fran Moledo, que tamén amablemente decidiu cedernos todas as fotos que fixo documentando o concerto de Koroiev e proxección ruidista de Begotten, outra actividade que atraeu á casa a unha morea de xente de distintos gustos, procedencias e estilos, e a encheu de diversidade.
Coma sempre, lembrámosvos que se tendes calquera foto, vídeo ou documento de calquera tipo sobre a casa e/ou as actividades que se levan a cabo nela, estaríamos encantadxs de que as compartírades connosco para que toda a xente poda ter constancia do que se fai aquí dentro, e sobre todo, para que quede constancia de que todo o mundo, sen importar a condición de calquera tipo, queda convidado á casa, á súa xestión, e ás súas actividades.